Ang Panliligaw Ko Kay Neng — Ikalawang Bahagi

Tunay nga na hindi kami gaanong nagkaintindihan ng ama ni Neng na si Mang Dok. Nung mga panahon kasing iyon, hindi ko pa alam na mainam pala na ligawan din ang ama't ina ng iyong sinisinta. Talagang ang tingin ko lang sa ama ni Neng ay parang kontrabida sa pelikula.

Ang ina naman ni Neng na si Aling Natty ay hindi ko madalas makita dahil siya'y nagtratrabaho sa Japan. Umuuwi lamang siya tuwing pasko, kundi Mahal Na Araw. Maganda naman ang turing sa akin ni Aling Natty sa tuwing kami'y nagkikita. Sa katunayan, lagi akong may pasalubong sa kaniya — damit, medyas, pabango, tsokolate, noodles at kung anu-ano pang produktong Hapon.

Naging panata na ni Aling Natty ang magpabasa tuwing mahal na araw. Sa mga hindi nakakaalam kung ano ang pabasa, ito ay ang pagbabasa ng pakanta ng buhay ni Hesus. May mga aklat ng pasyon na sinusundan. Mayroon din namang sound system para lahat ng pwedeng mabulabog ay mabubulabog. Siyempre, dahil lahat ng pagkakataon upang makasama si Neng ay aking sinasamantala, pumupunta din ako sa mga pabasa kahit pa ako'y madalas na sintonado. Tutal, karamihan naman sa mga may hawak sa mikropono ay magagaspang ang boses. Parang ang alituntunin nga ay mas pangit, mas mabuti. Ewan ko ba.

Isang beses, napahamak nanaman ako kay Mang Dok dahil sa pabasa. Kasi sa pabasa, kahit anong tono ay pwede daw gamitin. May gumamit ng tono ng Leron, Leron Sinta. Meron ding gumamit ng Bahay Kubo. Nung ako na ang iniwan para mamuno, ginamit ko ang tono ng Pare Ko at Overdrive ng Eraserheads. Akalain mo ba namang pitikin ako sa tainga ni Mang Dok???

Saba'y bulong sa akin, "Hijo, palitan mo ang tono mo kung ayaw mong masaktan".

Para namang hindi pa masakit iyong pitik niya.

Ang maganda sa pabasa at Mahal Na Araw ay talagang mahal sa barong-barong nila Mang Dok, Aling Natty, Boyong, Neng, Tom at Inang. Bakit ko nasabi iyan? Kasi, dati-rati, mura sa bahay nila — parang may sale. Paano ba namang itong si Inang ay napakahilig talagang mag-mura.

"Bakit ngayon ka lang umuwi? ~!@#$ mong bata ka!"

"~!@#$ mo! Saan ka nanaman nagpunta?!?"

"~!@#$ niyo! Magtigil nga kayo!"

Dinig iyan hanggang kanto. Para naman kasing hindi niya anak ang ina ni Boyong, Neng o Tom. Minsan nga, nadinig ko na din na murahin siya pabalik ni Boyong, ang kuya ni Neng.

"~!@#$% mo din!"

Pero siyempre, hindi naman niya kayang diretsuhin. Sa hangin niya lang sinasabi.

Basta, kapag Mahal Na Araw, hindi mo madidinig si Inang na nagmumura. Siguro panata na din niya iyan.

Teka, masyado na atang lumalayo ang kwento ko. Balik tayo sa panliligaw ko. Kaya naman ako napunta sa Mahal Na Araw ay dahil nagtapat ako ng aking pag-ibig kay Neng ng Biernes Santo, matapos ang pabasa. Mali nga ata ang timing ko, pero hindi ko na kasi natiis eh. Ilang taon ko na din itinatago. Wala nga lang akong nakuhang sagot sa kaniya nung araw na iyon. Siyempre, tuloy ang laban. Tuloy ang panliligaw.

Napakadami ko pang naranasan na kakaiba sa kanilang pamilya. Ano ba naman ang magagawa ko? Mahal ko si Neng eh!

O siya, sa susunod ko na ito itutuloy. May lakad pa ako eh. Hanggang sa muli.

Ang Panliligaw Ko Kay Neng — Unang Bahagi

Naalala ko ang panliligaw ko kay Neng sapagkat pinadalhan ako ng e-mail ng isa kong kaibigan para maghatid ng chismis at siyempre para laitin ako at ipaalala sa akin ang ginawa ko pang panliligaw sa isa naming dating kaklase na si Celeste. Buong mundo ata ay pinagtawanan ako sa aking ginawa noon. Ito ang pinadalang liham ni Ronaldo:

Hey, dude! How are you? Do you still remember Celeste? They say she's pregnant! Too bad you didn't win her heart, you would have been the dad! Tell me again why she didn't say 'yes'? Oh, I may have some idea... Why on earth did you bring her a sack of rice when you were still courting her?!? Roses would have been nice. Chocolates would've been fine. But a sack of rice? Totally uncool, dude! One more thing, you offered to give her a foot massage??? What the @&#$!?!? You freaked her out dude. She thought you were some kind of foot fetish or somethin'. Were you intentionally trying to scare her away? Anyway, stay cool dude. Hope you've come up with better ways to court girls. Just thought you wanted to find out the news about Celeste.

Ito talagang si Ronaldo, magbibigay na lang ng balita, may kasama pang pang-asar. Pero mabait na kaibigan iyan, laki sa ibang bansa kaya hindi masyadong magaling mag-Tagalog. Parang bakla iyan pag nagta-Tagalog.

Hay, kung maari sana ayaw ko na din alalahanin iyang si Celeste. Bahala na siya sa buhay niya.

Kung ligawan lang ang pag-uusapan, siyempre si Neng ang una kong niligawan. Tulad ng aking nabanggit, si Neng ay nakatira sa tapat lamang ng mas malaking bahay. Maganda si Neng. Ang tatay niya nama'y mukhang kontrabida sa pelikula. Si Don Manalo naman, ang kanilang amo, ay makisig at matipuno — parang bida. Mukha nga lang pilyo sa mga bibe. Minsan, naisip ko nga, baka naman ang totoong ama ni Neng ay... Wag ko na nga lang ituloy, mabasa pa ito ni Neng balang araw.

Uhugin kami nung bata ngunit lagi kaming magkasama ni Neng. Naglalaro kami ng tumbang-preso, siyato, patintero, taguan, habulan, bahay-bahayan, at kung anu-ano pa. Umaakyat kami sa mga puno ng alateris, mangga, santol, bayabas, kaimito at ang marupok na sinigwelas. Kung hindi kami magkasama ay gumagawa ako ng paraan para magkita kami. Isang halimbawa na ang paghiram ko ng libro. Kapag iniisip ko iyan ngayon ay kinikilabutan ako sa kabaduyan ko sapagkat halata naman na hindi ko talaga kailangan ang mga aklat na iyon.

Habang tumatanda ay gumaganda itong si Neng at siyempre, lalo naman akong nabibighani sa kaniya. Palagay ko, una kong naramdaman na may gusto ako sa kaniya nuong kinulong kami ng nakababata niyang kapatid na si Tom sa silid-lalagyan ng mga gamit ng hardinero. Nakakainis nga lang at hindi ata marunong matakot si Neng. Hindi man lamang nagpayakap! Siya pa ang nakagawa ng paraan para makalabas kami. Kainis talaga!

Bakit ko ba nasabing parang kontra-bida itong ama niya na si Mang Andok? (Pero bago iyan, ang tawag ko sa kaniya ay Mang Dok. Hindi iyan dahil manggamot siya kundi dahil dokleng siya.) Paano ba naman, wala na yata akong ginawang tama para sa kaniya mula nung magsimula akong manligaw kay Neng.

"Hijo, Intsik ka ba? May dala ka bang siopao? Bakit tanghaling-tapat ay dumadalaw ka sa anak ko?"

Gusto ko sanang sagutin kaya lang hindi ko nakuha ang ibig niyang sabihin. "Eh ano naman kung Intsik ako?" Pero hindi naman talaga ako Intsik. At bakit, masama bang bumisita ng tanghali?

"O hijo, ang aga mo ah. Tutulong ka ba sa pagsasaka?"

"Ay, hindi naman po. Naisip ko lang, may kasabihan po, 'Ang maagang manok, nahuhuli ang maagang bulate.'

"Bakit, bulate ba ang anak ko?"

Sasagutin ko din sana, "Hindi po, kayo po mukhang butete sa laki ng tiyan niyo."

Puputulin ko muna ang aking kwento dito. Kailangan ko nang maligo at pumasok. Hanggang sa muli.